CV‑fraude wordt in de arbeidsrechtelijke praktijk vaak benaderd als een
ontslagkwestie. De aandacht gaat dan uit naar de dringende reden en de
proportionaliteit van de sanctie. Dat perspectief ligt voor de hand, maar is juridisch
gezien te laat in de analyse.
De kernvraag is niet hoe iemand functioneerde, maar hoe de arbeidsovereenkomst
tot stand is gekomen.
Een arbeidsovereenkomst ontstaat door instemming. Die instemming veronderstelt
juiste informatie over punten die voor de indiensttreding van belang zijn. Het cv
speelt daarbij een centrale rol, zeker wanneer opleiding en werkervaring uitdrukkelijk
als functie‑eisen gelden. In zo’n geval vormt het cv de basis waarop tot aanstelling
wordt besloten.
De Hoge Raad heeft dit uitgangspunt bevestigd in HR 7 februari 2020
(ECLI:NL:HR:2020:213). Een arbeidsovereenkomst die door bedrog tot stand is
gekomen, kan buitengerechtelijk worden vernietigd op grond van artikel 3:44 BW. Het
ontslagrecht staat daar niet aan in de weg. Daarmee verschuift het zwaartepunt van
de beoordeling van de uitvoering naar de zuiverheid van de toetreding.
Dat betekent niet dat iedere onjuistheid in het cv fataal is. De lagere rechtspraak laat
ruimte voor nuance. In Hof Den Haag 6 oktober 2020 (ECLI:NL:GHDHA:2020:1909)
ging ontslag op staande voet te ver. De werkneemster had een diploma vermeld dat
zij formeel niet bezat, maar waarvoor ze de opleiding wel grotendeels had gevolgd.
De functie‑eisen waren onvoldoende scherp en de werkgever had pas laat
gecontroleerd. Het vertrouwen was geschaad, maar een zware sanctie, zoals ontslag
op staande voet, was niet gerechtvaardigd.
De rechtspraak markeert daarmee een duidelijke grens. Niet iedere onjuistheid is
beslissend. Doorslaggevend is of de onjuiste informatie wezenlijk is geweest voor de
toetreding tot de functie.